TLD (topleveldomein).

Een topleveldomein, meestal afgekort tot TLD, is het laatste deel van een webadres. Bij platformpro.nl is dat .nl, bij google.com is dat .com.

Er zijn er inmiddels ruim duizend, van .nl en .com tot .amsterdam en .pizza. Welke je kiest bepaalt hoe je adres overkomt, wie het register beheert, welke regels er gelden en hoe makkelijk je later kunt verhuizen.

De soorten die er zijn

• Landcodes. Twee letters die bij een land of gebied horen: .nl, .be, .de, .fr. Elk land regelt zijn eigen voorwaarden. In Nederland ligt dat bij SIDN.
• Generieke domeinen. De klassiekers .com, .net en .org, oorspronkelijk bedoeld voor commerciële partijen, netwerken en organisaties. In de praktijk mag iedereen ze aanvragen.
• Afgeschermde domeinen. Extensies met een toelatingseis, zoals .edu en .gov voor Amerikaanse onderwijs- en overheidsinstellingen. Die kun je hier niet aanvragen, ook niet als je een school bent.
• Nieuwe generieke domeinen. Sinds 2013 zijn er honderden bijgekomen: .shop, .app, .blog, .agency, .amsterdam. Sommige stellen eisen, bijvoorbeeld een vestiging in de betreffende stad.
• Merkdomeinen. Grote bedrijven met een eigen extensie achter hun naam. Zeldzaam, duur in aanvraag en beheer, en voor de rest van de wereld gesloten.

Wie er achter een extensie zit

Boven alles staat ICANN, de organisatie die de toplaag van het adressysteem beheert en bepaalt welke extensies er mogen bestaan. Daaronder zit per extensie een registry: de partij die de administratie voert.

Voor .nl is dat SIDN, de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland, die het register sinds 1996 beheert. De extensie zelf bestaat al sinds 1986 en hoort daarmee tot de oudste landcodes ter wereld.

Bij SIDN koop je niets. Je regelt je domein bij een registrar, in de wandelgangen je hostingpartij of je provider, en die is aangesloten bij SIDN. De registrar legt jou als houder vast in het register. Dat houderschap is het punt waar het bij veel bedrijven scheefgaat.

Je kunt op de site van SIDN opzoeken wie de houder van een .nl-domein is. Sinds de AVG in mei 2018 van kracht werd zijn de persoonsgegevens van particuliere houders daar afgeschermd. Bij bedrijven zie je meestal nog wel de naam en de registrar.

Voor generieke extensies loopt dat via ICANN-regels. Daar is het oude WHOIS-systeem sinds begin 2025 vervangen door de opvolger RDAP, met dezelfde afscherming van persoonsgegevens.

Een domein registreren

Het aanvragen zelf is een formulier van twee minuten. Wat je daarbij vastlegt telt jaren mee.

Zet de registratie op naam van je eigen bedrijf, met je eigen KvK-nummer en een e-mailadres dat je zelf kunt lezen. Niet op naam van je websitebouwer, niet op het adres van een oud-medewerker. Dat lijkt een detail tot je wilt overstappen of tot iemand vertrekt.

Gebruik voor de contactgegevens een adres dat niet op het domein zelf draait. Ligt je hosting eruit, dan komt de waarschuwingsmail over je verlopende domein aan op precies dat kapotte adres.

Zet automatische verlenging aan en controleer of de betaalgegevens actueel zijn. Een verlopen creditcard is een van de meest voorkomende oorzaken van een site die er ineens uit ligt.

Vraag ook of DNSSEC aanstaat. Dat is een handtekening onder de DNS-gegevens van je domein, zodat een ander ze onderweg niet kan vervalsen. Bij .nl is dat breed ingeburgerd omdat SIDN het jarenlang actief heeft gestimuleerd, en de meeste Nederlandse hosters zetten het standaard aan.

Verhuizen met een verhuistoken

Een .nl-domein verhuis je met een verhuistoken. Dat is een code die je opvraagt bij je huidige registrar en die je aan je nieuwe partij geeft. Die dient de verhuizing in bij SIDN, en meestal is het binnen een dag geregeld.

Je huidige registrar moet die code op verzoek verstrekken. Weigert hij, of blijft het stil, dan kun je bij SIDN aankloppen. Dat gebeurt vaker dan je zou denken, meestal bij een openstaande factuur of een partij die geen zin heeft in je vertrek.

Bij generieke extensies als .com heet het anders. Daar vraag je een authorisatiecode op, moet het domein ontgrendeld zijn, en geldt een blokkade van zestig dagen na registratie of na een eerdere verhuizing. Reken bij .com dus op een paar dagen in plaats van een paar uur.

Belangrijk om te weten: verhuizen van je domein is iets anders dan verhuizen van je website. Bij een verhuizing verandert de administratie, niet waar je site of e-mail draait. Dat zit in de DNS-instellingen, en daar gaat het artikel over het Domain Name System over.

Zet ze bij een overstap toch niet op dezelfde dag. Verhuis eerst het domein, controleer of alles nog werkt, en pas daarna je nameservers. Gaat er iets mis, dan weet je waar het zit.

Opzeggen en de opzegtermijn

Een domein koop je niet, je huurt het per jaar. Je opzegging loopt via je registrar en niet via SIDN.

Voor .nl geldt in de voorwaarden van SIDN een opzegtermijn van ten hoogste één maand. Je registrar kan die termijn niet oprekken naar drie maanden, hoe zijn algemene voorwaarden ook zijn opgeschreven. Kom je een langere termijn tegen, wijs erop.

Voor consumenten geldt bovendien de Wet van Dam, die sinds 1 december 2011 van kracht is. Een abonnement dat stilzwijgend wordt verlengd, moet daarna maandelijks opzegbaar zijn met een opzegtermijn van maximaal een maand. Dat raakt vooral hostingpakketten waar het domein bij inbegrepen zit.

Wat mensen vergeten: opzeggen bij je hoster betekent vaak dat je domein wordt opgeheven en niet dat het naar je toe komt. Wil je het houden, verhuis het dan eerst met een verhuistoken en zeg pas daarna het pakket op. In die volgorde, anders begint de quarantaine.

Wat er gebeurt als een domein verloopt

Op de vervaldag stopt de dienst. Je site is onbereikbaar en je e-mail wordt geweigerd, meteen en zonder waarschuwing aan de afzender.

Bij .nl gaat het domein daarna in quarantaine, veertig dagen lang. In die periode kan niemand anders het registreren en kun jij het terughalen via een registrar, tegen betaling. Doe je niets, dan komt het na die veertig dagen vrij en kan iedereen het aanvragen.

Bij .com en andere generieke extensies loopt het anders. Na de vervaldatum volgt eerst een periode waarin je registrar het nog gewoon kan verlengen, daarna dertig dagen waarin terughalen alleen tegen een fors hersteltarief kan, en daarna vijf dagen waarin het domein staat aangemeld voor verwijdering. Pas daarna komt het vrij.

Dat vrijkomen is geen rustig moment. Er zijn partijen die verlopen domeinen met bezoekers of backlinks automatisch opkopen. Raak je een domein kwijt dat jaren in gebruik was, dan zie je er soms binnen een week een advertentiepagina op verschijnen, of erger, een site die zich als jou voordoet.

Ik zie dit meestal in de zomer gebeuren, bij een eenmanszaak waar de mail naar een privéadres ging dat niemand meer las. Automatische verlenging en een tweede contactpersoon voorkomen het hele scenario.

Wat je extensie doet voor je vindbaarheid

Minder dan vaak wordt beweerd, met één uitzondering.

De extensie zelf zegt niets over kwaliteit. Google behandelt de nieuwe extensies hetzelfde als .com en heeft dat meermaals bevestigd. Een site op .shop staat dus niet vanzelf hoger bij winkelzoekopdrachten, en een zoekwoord in je extensie levert geen bonus op.

De uitzondering is de landcode. Een .nl-domein geeft een sterk signaal dat je site voor Nederland bedoeld is, en dat helpt bij zoekopdrachten van Nederlandse gebruikers. Andersom werkt het beperkend: met een .nl kom je in België en Duitsland moeilijker aan de bak.

Bij een generieke extensie kon je vroeger in Search Console instellen op welk land je je richtte. Google heeft die instelling in 2022 verwijderd. Wat overblijft zijn taal- en landaanduidingen in je code en de gewone signalen: taal, valuta, adres, links uit het land zelf. Meer daarover staat bij geografische targeting.

Wat Nederlandse bezoekers ervan vinden

De menselijke kant weegt hier zwaarder dan de technische. Nederlandse bezoekers vertrouwen .nl, herkennen .com, en aarzelen bij de rest.

Bij een webshop merk je dat direct in je bestellingen. Iemand die twijfelt of dit een echte winkel is, kijkt naar het adres in de balk. Een onbekende extensie geeft dan net het duwtje richting weggaan.

Er is nog een praktische reden om terughoudend te zijn. Een aantal goedkope extensies wordt massaal gebruikt voor spam en phishing, waardoor mailfilters berichten vanaf die extensies strenger behandelen. Je hebt dan niets fout gedaan en je mail komt toch in de map ongewenst terecht.

Er is ook een gunstige kant aan die technische verschillen. Extensies als .app en .dev worden door Google beheerd en staan in de lijst die browsers dwingt om alleen via een beveiligde verbinding te laden. Op zo'n domein is een site zonder geldig SSL-certificaat gewoon niet te openen.

Meerdere extensies naast elkaar

Registreer er gerust een paar. Je .nl en je .com, en eventueel je bedrijfsnaam met de typefout die iedereen maakt. Dat kost een paar tientjes per jaar en voorkomt dat een ander ermee aan de haal gaat.

Gebruik er daarna één als hoofdadres en zet de rest door met een permanente doorverwijzing, een 301. Dan komt alle waarde op één plek terecht.

Wat je niet doet is dezelfde site op twee adressen live laten staan. Dat levert dubbele inhoud op, verdeelt je verwijzingen over twee domeinen en zorgt ervoor dat Google zelf kiest welke versie hij toont. Meestal niet de versie die jij zou kiezen.

Controleer na het instellen of de doorverwijzing ook echt permanent is en niet tijdelijk. Dat verschil zie je niet in je browser en wel in de manier waarop zoekmachines ermee omgaan. Hoe zo'n adres is opgebouwd staat in het artikel over de URL.

Werken in meerdere landen

Verkoop je over de grens, dan zijn er drie routes en geen daarvan is gratis.

Aparte landdomeinen, dus .nl en .be en .de. Het duidelijkste signaal en het meeste werk, want je onderhoudt drie sites en bouwt drie keer autoriteit op.

Submappen op één domein, dus /nl/ en /be/. Voor de meeste bedrijven de beste keus, omdat alles wat je opbouwt op één domein blijft staan.

Subdomeinen, dus nl.jouwbedrijf.com. Werkt ook, en heeft boven submappen geen enkel voordeel dat ik in de praktijk terugzie.

Kies je voor .eu, houd dan rekening met de eis dat de houder in de Europese Unie moet zitten. Na de Brexit zijn duizenden .eu-domeinen van Britse houders daadwerkelijk ingetrokken. De voorwaarden van een extensie zijn dus geen formaliteit.

De nieuwe extensies sinds 2013

ICANN opende in 2012 de aanvraagronde voor nieuwe generieke extensies. Vanaf 2013 zijn er ruim duizend bijgekomen, en er is een volgende ronde in voorbereiding.

Wat ze opleveren is vooral beschikbaarheid. Een korte, logische naam is op .com al twintig jaar niet meer te krijgen, en op .studio of .agency wel. Voor een nieuw bedrijf zonder naamsbekendheid kan dat de doorslag geven.

Let op drie dingen. De prijs na het eerste jaar, want aanbiedingen van een euro lopen daarna op naar het normale tarief en dat verschilt per extensie enorm. De voorwaarden, want sommige extensies eisen een vestiging of een beroepsregistratie. En de vraag of de extensie over vijf jaar nog bestaat.

Dat laatste is geen theoretische zorg. Registries kunnen ermee ophouden. Bij generieke extensies heeft ICANN afspraken die de overdracht naar een andere beheerder regelen, dus het domein valt niet zomaar weg, maar je bent wel afhankelijk van een partij die je niet kent.

Dat het ook op een andere manier mis kan gaan lieten .zip en .mov zien, die in 2023 vrijkwamen. Dat zijn ook bestandsextensies, waardoor een gewone zin over een bestand in een chatvenster ineens een klikbare link wordt. Beveiligingsmensen waren er niet blij mee.

Wat je extensie doet met je e-mail

Je domein is ook je mailadres, en daar is de afgelopen jaren meer veranderd dan bij websites.

Sinds februari 2024 stellen Google en Yahoo harde eisen aan afzenders die grotere hoeveelheden mail versturen. Je domein moet SPF en DKIM hebben ingesteld en een DMARC-record publiceren, anders wordt je post geweigerd. Microsoft is in 2025 gevolgd met vergelijkbare eisen.

Die records zet je in je DNS, bij het domein zelf. Ze horen bij je extensie in die zin dat je ze per domein regelt, dus elke extra extensie waarvandaan je mail stuurt heeft ze ook nodig.

Domeinen die je alleen doorverwijst, verdienen ook aandacht. Een domein dat geen mail verstuurt kun je met een streng DMARC-record en een leeg SPF-record dichtzetten, zodat niemand er namens jou mee kan spammen. Dat is vijf minuten werk en het scheelt gedoe met je reputatie.

Merknaam en juridische kant

Een domeinregistratie is geen merkrecht. Wie eerst is, krijgt het domein, en dat gaat op volgorde van aanvraag.

Zit er iemand op jouw handelsnaam, dan bestaat er voor .nl een geschillenregeling die SIDN heeft ondergebracht bij het arbitrage-instituut van de WIPO. Dat is sneller en goedkoper dan een rechtszaak. Je moet wel aantonen dat je een ouder recht hebt, dat de houder geen eigen belang bij de naam heeft en dat hij te kwader trouw handelt.

Voor generieke extensies bestaat een vergelijkbare procedure onder de regels van ICANN. Voor nieuwe extensies is er daarnaast een merkenregister waarmee je in de openingsperiode voorrang krijgt en waarschuwingen ontvangt als iemand jouw merk aanvraagt.

Voor een klein bedrijf is de goedkoopste bescherming nog altijd de saaiste: registreer de varianten die er echt toe doen zelf, meteen bij de start. Hoe je naam verder werkt als merk staat in het artikel over branding.

Wat er onder de motorkap gebeurt

Als iemand jouw adres intikt, vraagt zijn computer eerst aan de hoofdservers van het systeem welke servers de extensie beheren. Die verwijzen naar de servers van .nl, die verwijzen naar de nameservers van jouw domein, en die geven het IP-adres van je website terug.

Die hele keten duurt milliseconden en gaat vrijwel altijd goed. Als er iets misgaat, zit het meestal in de laatste stap: verkeerd ingestelde nameservers of records die nog naar een oude server wijzen. Wat een IP-adres precies is staat apart uitgelegd.

Een wijziging is niet meteen overal zichtbaar, omdat tussenliggende servers antwoorden een tijd bewaren. Die bewaartijd stel je zelf in. Zet hem een dag voor een verhuizing laag, dan is de overgang binnen een uur rond in plaats van binnen een etmaal.

Wie zijn nameservers bij een dienst als Cloudflare onderbrengt, beheert het domein bij zijn registrar en de records ergens anders. Dat werkt prima, en het is wel de plek waar bij een overstap de meeste verwarring ontstaat. Zorg dat je van beide toegang hebt.

Veelgestelde vragen over topleveldomeinen

Wat is het verschil tussen een TLD en een domeinnaam?

De domeinnaam is het geheel, bijvoorbeeld platformpro.nl. De TLD is alleen het laatste stuk, dus .nl. Het deel ervoor heet het tweedeniveaudomein en dat is het stuk dat je zelf verzint.

Alles wat je er nog voor zet, zoals webmail.platformpro.nl, is een subdomein. Dat regel je zelf en dat kost niets extra.

Welke extensie moet ik kiezen voor mijn bedrijf?

Werk je in Nederland, neem dan .nl. Dat is bij vrijwel elk lokaal bedrijf het juiste antwoord, omdat het herkenbaar is en omdat het je bij Nederlandse zoekopdrachten helpt.

Richt je je op meerdere landen, neem dan .com als je hem kunt krijgen. En registreer daarnaast de variant die je niet gebruikt, zodat een ander er niet mee aan de haal gaat.

Wie beheert .nl?

SIDN, de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland. Die houdt het register bij van alle .nl-domeinen en stelt de voorwaarden vast. Je kunt er niet rechtstreeks een domein afnemen; dat gaat via een registrar die bij SIDN is aangesloten, meestal je hostingpartij.

Hoe verhuis ik mijn domein naar een andere partij?

Vraag bij je huidige registrar een verhuistoken op en geef die aan je nieuwe partij. Die dient de verhuizing in bij SIDN en meldt terug wanneer hij rond is. Meestal is dat binnen een werkdag.

Controleer voor de verhuizing of je als houder in het register staat en of het e-mailadres bij het domein klopt. Daar loopt het het vaakst op vast.

Wat is een verhuistoken?

Een eenmalige code waarmee je bewijst dat je de verhuizing van jouw domein zelf wilt. Zonder die code kan niemand je domein weghalen bij je huidige partij, en dat is precies de bedoeling. De code is beperkt geldig, dus vraag hem pas op als je nieuwe partij klaarstaat.

Wat is de opzegtermijn van een .nl-domein?

Bij SIDN geldt een opzegtermijn van hoogstens één maand. Je registrar mag daar geen langere termijn van maken, ook al staat er iets anders in zijn voorwaarden.

Bij consumenten komt daar de Wet van Dam bij, die sinds december 2011 regelt dat stilzwijgend verlengde abonnementen na het eerste jaar maandelijks opzegbaar zijn.

Wat gebeurt er als mijn domein verloopt?

Je site en je e-mail stoppen op de vervaldag. Bij .nl gaat het domein daarna veertig dagen in quarantaine, waarin alleen jij het kunt terughalen, tegen een hersteltarief.

Doe je niets, dan komt het daarna vrij voor iedereen. Bij .com en soortgelijke extensies loopt er een vergelijkbaar traject van ongeveer vijfendertig dagen na de laatste verlengmogelijkheid.

Kan ik mijn domein terugkrijgen als het is vrijgegeven?

Alleen als niemand anders er sneller bij was. Verlopen domeinen met bezoek of verwijzingen worden automatisch opgekocht door partijen die daarop jagen, soms binnen minuten.

Is dat gebeurd, dan zit je in de meeste gevallen vast aan een terugkoop tegen een prijs die de nieuwe houder bepaalt. Voorkomen is hier echt de enige oplossing.

Heeft mijn extensie invloed op mijn positie in Google?

De nieuwe extensies worden hetzelfde behandeld als .com, dus daar zit geen voordeel of nadeel in. Een zoekwoord in je extensie levert niets op.

Een landcode doet wel iets. Met .nl geef je aan dat je site op Nederland is gericht, wat helpt bij Nederlandse zoekopdrachten en tegenwerkt zodra je over de grens wilt.

Mag ik dezelfde site op meerdere extensies zetten?

Technisch mag het, verstandig is het niet. Twee live adressen met dezelfde inhoud betekent dubbele inhoud en een gedeelde opbouw van waarde.

Kies er één als hoofdadres en verwijs de andere permanent door. Dan blijft de vindbaarheid op één plek en houden bezoekers toch het adres dat ze intikken.

Wat kost een domeinnaam?

Dat verschilt sterk per extensie en per aanbieder, dus bedragen noem ik hier niet. Waar je wel op moet letten is het tarief na het eerste jaar, want de aanbiedingsprijs geldt zelden voor de verlenging.

Vraag daarnaast wat het kost om te verhuizen en wat het kost om een verlopen domein terug te halen. Dat tweede tarief is bij sommige aanbieders een veelvoud van de normale prijs.

Kan ik een domein kopen dat al bezet is?

Soms. Staat er niets op, dan kun je de houder benaderen met een bod, al is dat vaak een handelaar die er een flink bedrag voor wil.

Is het domein van een bedrijf dat jouw merknaam misbruikt, dan is de geschillenregeling van SIDN de goedkopere weg. Die is bedoeld voor duidelijke gevallen van kwade trouw en niet om een naam los te wrikken die iemand gewoon eerder had.

Hebben .app en .dev echt HTTPS nodig?

Ja. Die extensies staan in de lijst die browsers dwingt om alleen een beveiligde verbinding te maken. Zonder geldig certificaat opent je site niet, ook niet met een waarschuwing die je kunt wegklikken.

Voor de meeste sites is dat geen bezwaar, want een certificaat hoort er sowieso te zijn. Het is wel iets om te weten voordat je zo'n extensie kiest voor een testomgeving.

Wat is DNSSEC en heb ik dat nodig?

DNSSEC is een handtekening onder de gegevens van je domein, zodat een bezoeker zeker weet dat het antwoord dat hij krijgt echt van jou komt en niet onderweg is vervangen.

Nodig is een groot woord, verstandig wel. Bij .nl is het breed ingevoerd en de meeste Nederlandse hosters zetten het standaard aan. Vraag het na bij je hostingpartij en laat het aanzetten als het uitstaat.

Waarom staan mijn gegevens niet meer in de whois?

Sinds de AVG in mei 2018 van kracht werd, zijn persoonsgegevens van houders afgeschermd. Bij bedrijven zie je vaak nog de naam, bij particulieren vrijwel niets.

Voor generieke extensies is het oude whois-systeem inmiddels vervangen door RDAP, dat hetzelfde doet met betere afscherming. Wie een gegronde reden heeft, zoals opsporingsdiensten, kan de gegevens nog wel opvragen.